poniedziałek, listopad 19, 2018

Spis treści

W tych czasach było w Limanowej siła majętnych obywa­teli; do nich należeli:

Bieda Wawrzyniec — rzeźnik i masarz;

Brzezina Józef — piekarz;

Chyliński Walenty (myśliwy);

Czeczotka Wincenty, kuśnierz, miał ładną córkę Kasię;

Dąbrowski Marcin zwany „Omastą" i „Rusinem" masarz; był cechmistrzem, sprawił ze swoich funduszów chorągiew dla cechu.

Mamak Józef, ze sądu; handlował skórami, jeździł po jar­markach.

Wójcik Józef zwany „Bogatym" blisko połowa Lima­nowej do niego należała. Miał dwie żony. Z pierwszej Maryi ze Sadowskich urodził mu się syn Michał, który zginął w r. 1848 na wojnie we Węgrzech. Z drugą żoną Teklą z Pawlikowskich miał pięcioro dzieci: dwóch synów Jana i Stanisława i trzy córki: Józefę, Anielę i Ludwikę. Syn Jego Jan, przystojny mężczyzna, blondyn, był inżynierem kolejowym w Warszawie, nie ożenił się, umarł na suchoty w domu swej siostry Anieli Rozwadowskiej; drugi syn Stanisław ukończył farmacyę nie mogąc ani kupić ani wydzierżawić apteki, przeniósł się do Królestwa Polskiego, tam ożenił się z Chawerlandówną i chodził dzierżawami; czy żyje dotąd, nie wiadomo. Córka Józefa wyszła za mąż za Michnika, kupca w Bochni; z drugą córką Anielą, ożenił się Eugeniusz Jordan Rozwadowski; trzecia wyszła za mąż za Barcika; inspe­ktora podatkowego w Limanowej.

Obecnie z rodziny Wójcików i Rozwadowskich niema ni­kogo w Limanowej. Realność Rozwadowskich kupiła gmina i wy­najęła ją kupcowi Bursztynowi, który postawił handel na bardzo dobrej stopie. Realność Barcików nabył Szyja Horowitz.

Józef Wójcik urodził się w r. 1795 a umarł w r. 1877. Wójcik Jan, zwany „Obuszkiem i Adwokatem", trudnił się pokątnym pisar­stwem. Zieliński Wojciech, zwany „Przepiórką", kowal, miał ładną córkę Marysię.

Nie źle mieli się następujący obywatele miejscy:

  • Baczyński Jakób, krawiec a później piekarz;
  • Baczyński Antoni, kapeluśnik;
  • Baczyński Walenty, krawiec;
  • Baczyński Józef zwany „Zającem" krawiec;
  • Baczyński Antoni zwany „Kusiem" krawiec;
  • Baran Józef (myśliwy);
  • Biedroń Józef, zwany „Skrobisyrkiem" szewc;
  • Biedroń Jan, zwany „Dubeltem" szewc sprzedając swój towar po jarmarkach zachwalał go słowy: „kupujcie u mnie buty, bo to są dubelt buty";
  • Biedroń Bartłomiej, szewc;
  • Brześciński Ludwik, stolarz;
  • Baczyński Franciszek, szewc;
  • Czeczotka Walenty, kuśnierz;
  • Ćwik Michał, kuśnierz;
  • Florek Jędrzej, malarz;
  • Glac Franciszek, rymarz;
  • Garncarz Józef, stolarz;
  • Heinold Jędrzej, zwany „Tamborem" z powodu że służąc przy wojsku spełniał funkcye tambora, szewc;
  • Herman Wojciech, stolarz;
  • Jeż Jan, szewc;
  • Janik Antoni, zwany „Matrasem"
  • Janik Ludwik tkacz;
  • Janik Jan, tkacz;
  • Jedliński Jan, strzygł włosy, golił brody (myśliwy);
  • Kawecki Jan, rymarz;
  • Kita Szymon, szewc;
  • Kawecki Wincenty, rymarz;
  • Kunicki Jan, tkacz:
  • Kubicki Walenty;
  • Lesiecki Antoni, zięć Józefa Mamaka, ze sadu; szewc;
  • Mrazek Stanisław, garbarz;
  • Piątkowski Józef, (myśliwy);
  • Świderski Wojciech, szewc;
  • Szewczyk Jan, szewc;
  • Śliwa Błażej, tkacz;
  • Twaróg Teodor, malarz i rzeźbiarz;
  • Twaróg Sylwester, krawiec;
  • Wątroba Józef, garbarz;
  • Wieczorek Jakób, rzeźnik;
  • Włodarczyk Stanisław, rzeźnik;
  • Wójcik Wojciech, zwany „Lizoniem i Kazimierkiem";
  • Wójcik Franciszek, zwany „Misiem";
  • Wójcik Antoni, zwany „Kulawym";
  • Wójcik Franciszek, zwany „Kryską" szewc;
  • Zieliński Józef, miał małą realność i był woźnym w Starostwie (zawołany rybak) miał ładne córki: Józię i Basię i inni.