sobota, listopad 18, 2017
  • Dwory i dworki na Limanowszczyźnie oraz ich właściciele w ostatnich dziesiątkach XIX w.

     

    cyt: Najwięcej dworów i dworków szlacheckich było koło drogi, wiodącej z Siekierczyny przez Przyszową w kierunku Starego Sącza. W tych dworkach panowała staropolska gościnność, otwartość, szczerość, kordjalność i wesołość. Z tych dworków wychodziły po kądzieli dobroć, miłość i poświęcenie. ...

    W czasie karnawału odbywały się w tych dworkach, a zwłaszcza w obszernym i wygodnym dworku Władysława Waltera teatry amatorskie, tradycyjne kuligi i sławne, huczne zabawy. Młodzież męska o bujnym, romantycznym i wulkanicznym temperamencie, ochocza, dziarska i zręczna, hulała z wielkim animuszem do upadłego, piła na umór, a podpojona orkiestra, złożona z Grzegorza i Kazimierza Królów oraz innych z Przyszowej, rżnęła od ucha z całej mocy po strunach, siarczyście, na bij! zabij! W oczach płci pięknej paliły się iskry niebywałej wesołości. W sali, w której tańczono, zdawało się, że nastąpiło trzęsienie ziemi.

  • Pradzieje powiatu limanowskiego

    Autor: Maria Cabalska
    Artykuł pochodzi z opracowania: Prace Archeologiczne, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagielońskiego, Zeszyt 12, Kraków 1970

     

    Teren powiatu limanowskiego należy do obszarów niezwykle słabo przebadanych. Mimo stosunkowo wczesnego, jeszcze w 1874 r., zapoczątkowania badań wykopaliskowych, systematyczne prace nie były następnie kontynuowane.

    Stwarza to duże trudności, wynikające z ograniczonej liczby stanowisk, najczęściej poznanych powierzchownie lub pochodzących z przypadkowych znalezisk. Jednakże podjęto ten temat przede wszystkim w celu możliwie pełnego zestawienia dotychczas uzyskanych źródeł. Cześć materiałowa jest oparta na danych zebranych w Muzeum Archeologicznym w Krakowie. Zostały one uzupełnione i zweryfikowane w ciągu badań powierzchniowych przeprowadzonych w ramach akcji Limanowa 68, ze współudziałem członków Koła Naukowego Studentów Archeologii UJ.

  • Przyszowa

    Położenie:
    Przyszowa to wieś położona w dolinie rzeki Słomki pomiędzy masywami Łyżki (803m) i Pępówki (777m) oraz Piekła (660m).

    Historia:
    Pierwsze wzmianki są już w roku 1326 kiedy to powstała parafia w Przyszowej. Pierwszymi

  • Przyszowa - Łyżka

    szlak czarny

    czas przejścia około 2 h, z powrotem około 1.15 h, ok. 4 km

     Z centrum wsi (duże centrum handlowe) idziemy asfaltowa drogą w kierunku Łukowicy. Mijamy ośrodek zdrowia, a dalej idziemy poniżej dworu rodziny Żuk-Skarszewskich. Zaraz za dworem, skręcamy w prawo w asfaltową drogę. Droga wiedzie grzbietem między potokami. Przy kapliczce Matki Boskiej z Lourdes, na rozstaju dróg wybieramy prawe odgałęzienie. Dalej kamienistą drogą kierujemy się na skraj lasu w kierunku pojedynczego domu. Stąd widok na Litacz(652m) z przekaźnikiem. Mijamy kilka zagajników i widzimy nieco dalej domy przysiółka Zamek. Podchodzimy kamienistą drogą leśną przez bukowy las. Skręcamy w prawo na szeroką leśną drogę, która to wznosi się i opada. Mijamy składowisko drewna. Po chwili skręcamy w lewo w drogę zrywkową i wspinamy się do drogi wiodącej trawersem po zboczu Łyżki w kierunku zachodnim. Po kilku minutach, zmieniamy drogę, skręcając w prawo. Droga ta łagodnie wiedzie w kierunku szczytu Łyżki. Po chwili spotykamy zielone szlaki idące z Łukowicy i wspólnie wchodzimy na szczyt.