czwartek, czerwiec 21, 2018
  • Stare dwory i dworki polskie znikają z krajobrazu pol­skiego tak szybko i ślad po nich zostaje tak nikły, że, póki czas, trzeba je choć słowem, o ile można, także podobizną obrazkową—utrwalać i potomnym przekazać. Miały one swe znaczenie w życiu narodowem i kulturalnem. Oddział Towa­rzystwa Ludoznawczego w Zakopanem ocenił tę ich wartość i wyraził życzenie, by dworki i dwory Podhala opisać. Myśl tę podejmuję i na początku ogłaszam szczegóły o dworach w Limanowszczyznie, jakie zebrać zdołałem.

    Tekst pochodzi z opracowania: Wspomnienia z Sądecczyzny z przed około 40 laty; Dwory i dworki w Limanowszczyźnie, Jan Sitowski. Kraków,1916-1920. 

  • Położenie:
    Wieś położona jest w południowo-wschodniej części regionu, na pograniczu Beskidu i Gorców, u ujścia potoków Zasadnego i Zbludzy do rzeki Kamienicy Gorczańskiej. Miejscowość leży na trasie z Mszany Dolnej do Zabrzeży przez Szczawę.

    Historia:
    Kamienica założona została w 1297 roku przez księżnę Gryfinę, wdowę po Leszku Czarnym. Ponownej lokacji dokonały Klaryski ze Starego Sącza w 1330 roku. Po konfiskacie dóbr klasztornych, władze austriackie oddały w 1782 roku wieś w ręce Szalayów, właścicieli Szczawnicy. W 1830 roku Kamienica została sprzedana Józefowi Kirchnerowi, który oddał ją w posagu wraz z córką Maksymilianowi Marszałkowiczowi.

  • Pałac otoczony ogrodem krajobrazowym ze starym drzewostanem. Murowany. Korpus główny parterowy, prostokątny, dwutraktowy, nakryty dachem czterospadowym, od ogrodu z lukarnami, prawdopodobnie z pocz. w XIX. Po bokach od frontu dwa skrzydła piętrowe, prostokątne, z dachami czterospadowymi, podobnie jak kolumnada, łącząca je przed frontem korpusu głównego z lat 1830-40, tj. z czasu rozbudowy dokonanej przez Maksymiliana Marszałkowicza, zasłużonego organizatora przemysłu krajowego.