czwartek, wrzesień 21, 2017

 

W Męcinie Górnej istniał dworek, zwany Dębiną, do którego należało około 200 morgów ziemi oraz kawałek gruntu, zwany na „Miczakach”. Właścicielem Męciny Górnej był Wincenty baron Gostkowski. Na mocy testamentu Wincentego bar. Gostkowskiego właścicielką Dębiny została Urszula z bar. Gostkowskich Waksmanowa, po której majątek nabyła Ludwika Machowska.

Około roku 1854 Ludwika Machowska cedowała majątek Julii Izabeli z Szołajskich bar. Gostkowskiej – żonie Karola bar. Gostkowskiego. Gdy dworek objęli Karolowie Gostkowscy, odrestaurowali budynek mieszkalny i dobudowali pokoje, tak że dworek składał się z jednej dużej sali i czterech pokoi. Karol Gostkowski założył z Dębinie ogrody oraz wspaniały kilku morgowy park – rodzaj zwierzyńca. Izabela Gostkowska sprzedała grunty na Miczakach włościaninowi Janowi Świerczkowi.

Gostkowscy zmarli w Męcinie i spoczywają we wspólnym grobie na miejscowym cmentarzu.  Po śmierci Izabeli bar. Gostkowskiej (1869) Dębinę odziedziczyły jej córki: Maria oraz Zofia. Zofia wraz z mężem Mieczysławem Marynowskim spłacili siostrę Marię Zielińską i zostali wyłącznymi właścicielami majątku. Państwo Marynowscy byli dobrymi gospodarzami.

Zofia Marynowska w roku 1886 sparcelowała Dębinę – wszystkie budynki i ogrody kupili od niej Józef Krzysztof z Półrzeczek i Bartłomiej Bożek z Lubomierza. Nowi właściciele rozebrali budynki i na ich miejscu wystawili nowe zabudowania.

 

W Młynnem Niżnym istniał jeden dworek, zwany „Słomianą”. Drewniany budynek mieszkalny składał się z czterech pokoi – a w środku stał ganek podparty czterema słupami drewnianymi. Zabudowania gospodarcze, za wyjątkiem murowanego spichlerza, były także drewniane. Do tego dworu należało około 300 morgów gruntu ornego wraz z lasem. Właścicielem tego majątku był Teodor de Friedensfeld Laskiewicz, ożeniony z Rozalią Głębocką. 

Po śmierci Teodora, odziedziczyła te posiadłość jedyna córka zmarłego Maria z Laskiewiczów Żuławska, która gospodarowała ze swoim mężem Juliuszem, a po jego śmierci, z synem Kazimierzem.

Na podstawie aktu darowizny, w roku 1883 jedynym właścicielem majątku został Kazimierz Żuławski. Maria Żuławska zmarła w roku 1898 i pochowana jest na cmentarzu w Łososinie Górnej. Kazimierz Żuławski ze względu na problemy finansowe (spłata rodzeństwa, wyprawy ślubne dla sióstr, kształcenie dzieci) zmuszony był parcelować majątek, aż do roku 1900, gdzie sprzedał pozostałą resztę.

Sześciu gospodarzy zostało właścicielami dawnego majątku Słomiana i po wyprowadzeniu się Żuławskich z majątku, chłopi zburzyli wszystkie zabudowania gospodarskie, z wyjątkiem murowanego spichlerza. Budynek mieszkalny został w połowie rozebrany i w to miejsce dobudowano nowy oraz  pobudowano nowe budynki mieszkalne i gospodarskie.

 

W Młynnem Wyżnem istniał jeden dworek, który był własnością Ludwika Bilińskiego (1846). Po śmierci Bilińskiego, majątek odziedziczyły w równej części dzieci ( 1868) i wnet uległ parcelacji.

 

Dworek w Łososinie Górnej z Kisielówką stanowił własność Marcelego Pieniążka, ożenionego z Julią Wielogłowską.  Po przejęciu przez ich dzieci spadku, majątek docelowo został sparcelowany.

 

Dworek w Koszarach z folwarkiem Bałażówka był własnością Florjana Pieniążka – a po jego śmierci dworek ten odziedziczyła Julia Wielogłowska żona Marcelego Pieniążka. Jan Pieniążek, syn Julii i Marcelego Pieniążka, został późniejszym właścicielem dworków w Łososinie Górnej i w Koszarach. Jan nie doczekał się potomstwa i rozpoczął parcelować oba majątki.

 

W Makowicy istniał jeden dworek, będący własnością Kajetana i Cecylii z Głębockich Sucharkiewiczów, którzy nabyli go w roku 1842 od Wiktorii z Grotowskich Dzięciołowskiej. Dworek ten kupiło Towarzystwo Ochrony Własności Ziemskiej w Limanowej i sparcelowało.

 

W Piekiełku istniał jeden dworek należący do Józefa Dunikowskiego, który sprzedał go w 1826 roku Antoniemu Dunikowskiemu. W 1865 dworek kupiła od swego ojca Antoniego Maria Dunikowska Germanowa.

 

W Rupniowie istniał jeden dwór, stanowiący własność Antoniego Meisnera, a następnie jego syna Feliksa Meisnera. Dwór ten uległ sparcelowaniu.

 

W Stróży był dworek należący do Wincetnego Struszkiewicza (1846). Dwór ten uległ sparcelowaniu.

 

Dwór w Słupi należy do Aleksandra Dydyńskiego.

 

W Laskowej istniał dwór, będący własnością Aleksandra Skrzyńskiego (1846), a obecnie jest właścicielem jest p. Konrad Żóchowski, ożeniony z Marją Niewiadomską.

 

W Jodłowniku istniał dwór będący własnością Konstantego i Marii z Kirchnerów Romerów (1846). Dwór ten odziedziczyli ich wnukowie.