Kościół i klasztor w Szczyrzycu

Kościół i klasztor Cystersów. Klasztor fundowany w Ludźmierzu 1234 przez wojewodę krakowskiego Teodora z Ruszczy, przeniesiony do Szczyrzyca w 1245 r. Skasowany z końcem wieku XVIII przez rząd austriacki, na nowo osiedle w 1834 przez mnichów czeskich, od 1848 polskich. Położony w górzystej kotlinie. Posiadający rozległe zabudowania i urządzenia typowe dla gospodarki cysterskiej. Ich ośrodkiem kościół i przylegający do niego od południa czworobok klasztoru.

Na północ od kościoła podwórze gospodarskie, ograniczone od zachodu wozownią i odźwiernią. Przed kościołem dziedzińczyk, zamknięty od podwórza gospodarskiego murem, od strony przeciwnej ścianą klasztoru, od frontu kamienną bramą późnobarokową z roku 1761; otwór bramy ujęty zdwojonymi lizenami, gzymsem i przerywanym przyczółkiem, po jego bokach ćwierćkoliste skrzydła z walutami, zakończone filarami; na nasadniku ponad bramą posąg Matki Boskiej Niepokalanego Poczęcia oraz herb Gryf, na filarach posągi Świętych; przed bramą półkoliste schody.

Na południe od klasztoru, w przedłużeniu muru w licu jego ściany zachodniej spichlerz. Między klasztorem a spichlerzem koryto młynówki spływającej ku położonym na zachodzie młynowi i browarowi, założonym prawdopodobnie przez zakonników Czechów w I poł. wieku XIX.

Kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii. Zbudowany w 1620 r, z fragmentami budowli gotyckiej. Przebudowane w wieku XVIII i w wieku XIX. Kilkakrotnie niszczony pożarami. Orientowany. Murowany. Założony na rzucie krzyża łacińskiego, z równej długości nawą i prezbiterium. Od wschodu półkolista absyda. Od zachodu na całej szerokości nawy przedsionek. W prezbiterium i nawie sklepienia kolebkowe z lunetami, w ramionach transeptu kolebkowe. Absyda, odgraniczona pilastrami i gurtem, sklepiona hemisferycznie. Na zewnątrz szkarpy. Dachy siodłowe; szczyty ceglany ze sterczynami nowsze (wiek XIX). Wieżyczka na sygnaturkę na skrzyżowaniu dachów, kryta miedzią, późnobarokowa. Portale gotyckie: dwa ostrołukowe, profilowane, wiek XV; jeden prostokątny (obok niego kamienne schody jednobiegowe, z prowadzącym do ambony gankiem, o parapecie drewnianym, wiek XVI). Portal z dziedzińczyka do przedsionka półkolisty, boniowany, barokowy wiek XVII.

Ołtarz główny z obrazem Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii, początek wieku XVII, później przerobiony; tabernakulum wiek XVIII. Dwa ołtarze boczne rokokowe; w nich obrazy Matka Boska wiek XVII, Święty Benedykt wiek XVIII, Święty Kazimierz wiek XVIII, Chrystus wiek XVIII. Dwa ołtarze w ramionach transeptu w ramach ze zwojów roślinnych, późnobarokowe wiek XVIII. Ambona rokokowa. Chrzcielnica kamienna wiek XVII - XIX. Cztery konfesjonały rokokowe. Ławka rokokowa. Drzwi wczesnobarokowe, I poł. wieku XVII, dostosowane kształtem do ostrołukowego otworu portalu gotyckiego.

Obrazy: Matka Boska z Marią Egipcjanka i Cierniem Koronowanie, włoskie, wiek XVII. Posąg Chrystusa Zmartwychwstałego wiek XVIII. Lwy drewniane pod nowszymi stallami wiek XVII i dwa orły trzymające tarczę z herbem Gryf i herbem opatów (?), klasycystyczne. Płyta nagrobna kamienna, z zatartym napisem, wiek XVI-XVII. Dwa ornaty haftowane wiek XVII i początek XVIII. Pięć ornatów z tkanin wiek XVIII. Komplet: ornat i dalmatyki z tkaniny wiek XVIII. Dwie kapy z tkanin wiek XVIII  i początek wieku XIX.  Dwie infuły opackie haftowane wiek XVIII. Kolczuga wiek XVII.

Dzwon ulany przez Kaspra Kramnitza z Krompachu po spaleniu kościoła z 1765-67. Sygnaturka tego samego ludwisarza.

 

Klasztor przylegający do nawy od południa, w głównym zrębie z wieku XVII. Murowany. Zgrupowany dookoła kwadratowego wirydarza, z dobudowanym do wschodu ramienia w wieku XIX skrzydłem, wybiegającym ku południu. Piętrowy. Na parterze i piętrze sklepione krużganki; w południowo-wschodnim narożniku klatka schodowa. Lokalności dolne o sklepieniach krzyżowych lub kolebkowych z lunetami; na sklepieniu zakrystii kapitularza rozety. Ściany od strony wirydarza podparte szkarpami. Dwa szczyty od południa o falistych liniach z wnękami wiek XVIII-XIX. Nad ramieniem północnym drewniana dzwonnica, konstrukcji słupowej, czworoboczna, z hełmem cebulastym; na belce wiązania nazwisko cieśli Ignacego Frysowskiego i data 1831. Okna zewnętrzne zniekształcone wiek XIX. We wschodniej części klasztoru przy kościele obramienie okna z herbem Pilawa, inicjałami PB i datą 1572. W krużganku, w ścianie zakrystii, okienko wąskie, okrągłołukowe o płaskim rozglifieniu, zamurowane. W ścianie południowej portal boniowany z herbem Trzy Strzały i inicjałami KL AC, barokowy. Kilka portali do cel, prostokątnych z wałkiem, gotycko-renesansowego.

Kropielnica kamienna, z czterema płaskorzeźbionymi scenami Męki Pańskiej, koniec wieku XVI. Sedilium z pulpitem dla lektora wmurowane w ścianę ramienia północnego. Zegar szafkowy z 1768. Obrazy Świętych zakonnych wiek XVII - XIX. Krucyfiks, I poł. wieku XV. Grupa Ukrzyżowania wiek XVII. Krucyfiks barokowy wiek XVIII.

 

Muzeum klasztorne. Obrazy pochodzące z klasztoru i okolicznych kościołów: Matka Boska z dzieciątkiem i aniołami, na desce, około 1460; Ukrzyżowanie z Matką Boską i Świętym Janem Ewangelistą, na desce ze złotym tłem, początek wieku XVI; Chrystus Frasobliwy z Matką Boską, Świętymi Janem Ewangelistą, Janem Chrzcicielem i Andrzejem oraz z dwoma fundatorami herbu Ogończyk, na desce, początek wieku XVI, może dzieło Stanisława Samostrzelnika, cystersa z Mogiły; Biczowanie Chrystusa, barokowy, początek wieku XVII; Święty z aniołem, barokowy początek wiek XVII; dwa skrzydła ze Świętymi Urszulą, Stanisławem Biskupem, Wojciechem i Rozesłanie apostołów, początek wieku XVII; nadto Matka Boska z Dzieciątkiem, na desce, bizantyńska, wiek XVI, z kościoła cystersów w Wistyczach.

 

Spichlerz Zbudowany wiek XVII. Murowan. Prostokątny, nakryty dachem czterospadowym. Na osi poprzecznej brama wjazdowa, z sienią sklepieną kolebkowo z lunetami. Portal kamienny, boniowany, z herbem Korczak. Małe okienka prostokątne w dwóch kondygnacjach.

Kapliczki Murowane. Pierwsza - z wieku XVIII, prostokątna, zaokrąglona. Daszek ze szczytem i okapem. Wewnątrz posąg Pieta wiek XVIII. Druga - z pierwszej połowy wieku XIX. Czworoboczna. Daszek siodłowy ze szczytem. Posąg Świętego Jana Nepomucena.

 
 
Opis pochodzi z opracowania: Józef E. Dutkiewicz, Katalog zabytków sztuki w Polsce, Tom I, Powiat Limanowski, 1951

 

P1000130
P1000130
P1000132
P1000132
P1000133
P1000133
P1000155
P1000155
P1060163
P1060163
P1060164
P1060164
P1060166
P1060166
P1060167
P1060167
P1060168
P1060168
P1060169
P1060169
P1060172
P1060172
P1060176
P1060176
P1060177
P1060177

  • Odsłon: 3933